سیاه مشق کودکانه
دلتنگیهای یک کودک مسموم
خدا نفسهاي مرا مي شمارد.! پ.ن1: فردا ميلاد نور است و تاريكي ام تشنه ي يك جرعه از نگاه... روز دوم روز تو بود پ.ن1: تو مي آيي و من از بين مي رود.!
كه چقدر در هواي تو كم...
و اين حساب رسي ها
و ترسم از
نفس كشيدن
و التماس مداوم
و التهاب پس از مرگ
.
.
حالا
مرا مجالي نيست
زين دير بي تقدس آني رها شدن ..
آمده ام تا زنده زنده گور کنم
اين خود بي همه چيز را
مرگ, مرا پاياني نيست...
پ.ن2 : اگر دلنوشته هايم غمگين است شايد دعايتان كمي راه نور را آسان كند.!
پ.ن 3 : ....
"من"
نبودم!
پ.ن2: باز هم غم بدرود یک شاعر....
| Design By : Night Skin |
هزار بار اما نه به تعداد شنیده هایم ..
که تو آن نیستی که من می بینمت .!
