سیاه مشق کودکانه
دفتر دل تنگی های یک کودک
بگذاريد رد خويش را كمي دورتر از اين ديار پيدا كنم.! پ.ن1: مي گذارم مدتي اين وبلاگ و آدم هايش نفس بكشند. يا حق. فرصت دهي برايت خواهم نوشت پ.ن1: كه بد بودنم گواه اين هزيان كودكانه ام.!
با قدم هاي كمي سست
با اشك ها كه بازي كودكانه اي را
بر روي گونه هايم شروع كرده اند
خستگي ناپذير....
جايي از اين دوردست تر بيابم براي تنهاييم
و سكوتي از اين آهسته تر
كه مبادا قلب كوچكتان خط خطي شود
كه مبادا ...
شبهايم اين شبهاي سر بزير و خموش
و نگاهم اين نگاه مردد و دلواپس
و روحم اين روح باكره.
با دردهاي چون تار و پود در وجودتان
عجين شوند.!
كه گويي من عجين شده ام...
پ.ن2: هستم اگر مي روم گر نروم نيستم...
پ.ن3: بر مي گردم شايد زود شايد دير اما هستم و بهتون سر مي زنم .!
پ.ن4: به خدا بگوييد منتظرش هستم.
همين.!
از نوترين سطر وجودم
فرصت دهي، سلام.
احوال من گرفته است
يا هرچه ملال است غير از دوري شما
كه آه چقدربي خيالتان اين روزها...
فرصت دهي براي خودم گريه گريه، هاي هاي
تا خوب تر بدانم كه من هم نه از شمام
تا شايد كه از نقطه چين حضورت
در دفترم بفهمم!
كه اين روزهايم چقدر
تكرار تلخ فاصله ها است
بي شما ....!
پ.ن2: اگر خدا نمي خواست ببخشايد مرا چرا اشك را آفريد؟؟!!!
پ.ن3: اين يك شعر نيست .!
| Design By : Night Skin |
هزار بار اما نه به تعداد شنیده هایم ..
که تو آن نیستی که من می بینمت .!
