می آیی
سرت را توی ابر خیالم میکنی
نقاشی میکشی
اخم میکنی
و بعد ساعت ها از من دور میشوی
ساعت هایی که همیشه ناکوک بودند و بی حوصله
.
.
با چشم های خودت هم خوب تا نمیکنی
یادت هست ؟
با اشک های من
و زنگوله ای که بالای ورودی فکرم گذاشته ام
یک سال به ساعت چقدر میشود
چند ساعت که زنگ خیالم را به صدا در نیاورده ای ؟

پ.ن1 : بیشتر درد و دل بود تا شعر.
پ.ن2: روزهای حساس و اضطراب آوری رو پیش رو دارم واقعا به دعا احتیاج دارم .!
پ.ن3: هرکس به طریقی دل ما میشکند .. بیگانه جدا، " دوست " جدا میشکند ..
پ.ن4: کودک ها همیشه عقایدشان مثل بزرگتر ها از آب در نمی آید .. بزرگ تر ها کمی صبور باشند .
پ.ن5: وبلاگ جدید رو واقعا به خاطر دوستانم ثبت کردم تا با خیال راحت و بدون اینکه گاها نظر مخالفی رو اینجا ببینند، یک فنجان شعر بنوشند .!                                                          
 پ.ن۶: انگار باید بر لب مهر سکوت زد تا همه بگویند دوستت دارند .!
پ.ن۷: پدر یعنی شب ها خانه ی ما آفتاب دارد و روزها که نیست همه چیز انگار شب است .

یا حق .